คู่มือมนุษย์

พุทธทาสภิกขุ

ทำไมข้าพเจ้าจึงต้องพยายามเป็นมนุษย์ให้ได้

คนไม่มีศาสนา แม้ว่าบิดามารดาและบรรพบุรุษของข้าพเจ้า จะนับถือพุทธศาสนา เมื่อเยาว์วัยข้าพเจ้าก็เคยไปวัดทำบุญไหว้พระกับท่าน แต่ก็ไม่รู้ความหมายของการกระทำนั้นเลย แต่เมื่อข้าพเจ้าเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ครั้งหนึ่งเคยคิดว่าศาสนาไม่จำเป็นแก่คนเราเลย โดยคิดว่าคนเราหากมีเงินเพื่อซื้อหาสิ่งที่ตนปรารถนาก็เป้นการเพียงพอแล้ว และยังเห็นไปว่า หากไม่มีศาสนาเข้า จะเป็นการเพิ่มภาระหน้าที่โดยไม่จำเป็นเลย ข้าพเจ้าจึงกลายเป็นคนไม่มีศาสนาอยู่ระยะหนึ่ง

คนเราเกิดมาทำไม ต่อมาข้าพ้เจ้าเกิดความคิดว่า คนเรานี้ไม่เห็นมีอะไร วันหนึ่งๆ เช้าขึ้นก็ กิน ทำงาน เที่ยวเตร่ เสพกาม นอน ซ้ำๆ ซากๆ ไม่เห็นมีแก่นสารอะไรเลย ถ้าเช่นนั้นคนเราเกิดมาทำไม ทุกวันนี้เรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไรกันแน่ ข้าพเจ้าตั้งปัญหาถามตนเองและปัญหาอื่นๆ อีกมากมาย เช่นว่า ชีวิตคืออะไร ทำอย่างไร จึงจะได้หรือพบสิ่งที่ชีวิตต้องการนั้น แต่ข้าพเจ้าก็ไม่สามารถตอบปัญหาชีวิตดังกล่าวได้

คู่มือมนุษยื ของท่านพุทธทาสภิกขุ ปลายปี พ.ศ. 2501 ข้าพเจ้าโชคดีอย่างประหลาดที่ได้พบหนังสือเล่มนี้ชื่อแปลกดี คู่มือมนุษย์ มนุษย์จำต้องมีคู่มือด้วยหรือ ข้าพเจ้าเป็นมนุษย์หรือเปล่า ขณะนั้นข้าพเจ้าเข้าใจเอาง่ายๆ ว่า คนคือ มนายื มนุษย์ก็คือคน ไม่ต่างกัน ซึ่งความจริงต่างกันไกล ข้าพเจ้าได้อ่านเพียงจบแรก ข้าพเจ้าก็ได้แนวคำตอบในปัญหาชีวิตดังกล่าวเป็นแนวลางๆ ขึ้นมาบ้าง แต่เมื่อได้อ่านเที่ยวต่อๆ ไป คำตอบในปัยหาชีวิตดังกล่าวก็กระจ่างขึ้นทุกที

คุณค่าของศาสนาหรือธรรมะ เมื่อข้าพเจ้าได้ศึกา คู่มือมนุษยื และงานของท่านพุทธทาสภิกขุมาพอสมควรข้าพเจ้าจึงรู้ว่า เดิมข้าพเจ้าเป็นอะไรก็บอกไม่ถูก แต่ก้เหมือนกับสัตว์เดรัจฉาน อยู่ 4 ประการ คือ รู้จักแต่เรื่องกลัว กินนอน เสพกาม และคิดแต่เรื่องทรัพย์สินเงินตราและอุปกรณืให้ได้สิ่งดักล่าวเท่านั้น แต่เมื่อข้าพเจ้าได้ศึกษาธรรมะ จึงทราบว่า ทรัพยืเป็นเพียงเครื่องนำมาซึ่งความปลื้มใจแบบชาวโลกเท่านั้น แต่ไม่ทำให้คนแตกต่างจากสัตว์เดรัจฉาน

มนุษย์คือใคร มนุษย์คือผู้มีใจสูง ชนิดที่กิเลส ตัณหา อุปาทาน อันเป็นเหตุที่ทำให้เกิดทุกข์ ท่วมทับไม่ได้ เมื่อท่วมทับไม่ได้ เมื่อท่วมทับไม่ได้เขาผู้มีใจสูงก็เป็นผู้ชนะทุกข์ หรือปราศจากทุกข์โดยสิ้นเชิง ดังนั้นสิ่งที่ดีที่สุดที่มนุษย์เราจะควรได้นั้นก็คือ ความไม่มีทุกข์โดยเป็นมนุษยืให้สมบูรณ์นั่นเอง

ท่านพุทธทาสชุบชีวิตข้าพเจ้า เพราะท่านทำให้ข้าพเจ้าพ้นจากความเป็นสัตว์เดรัจแน พ้นจากการทำลายชีวิตตอนเอง ตลอดจนพ้นทุกข์จากทุกสิ่ง ที่ข้าพเจ้าและทุกชีวิตไม่พึงปรารถนา ท่านทำให้ข้าพเจ้าได้พบแนวทางชีวิตที่ถูกต้อง กล่าวคือ มุ่งไปสู่ความเป็นมนุษยืโดยสมบูรณ์ดังกล่าวแล้ว ข้าพเจ้าจึงบูชาท่านอย่างสูงสุดและจริงใจ บัดนี้  ข้าพเจ้าภาคภูมิใจอย่างเหลือเกิน ที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์สมตามความหมายของคำๆนี้ และ ได้พบพระพุทธศาสนา ตรงกันข้าม หากข้าพเจ้าไม่ได้รับพบพระพุทธศาสนา หรือแนวทางชีวิตดังกล่าวมาแล้ว ข้าพเจ้าก็เสียชาติเกิด

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Bookmarks